کمی با اوزان عروضی بازی کردم.
مصرع اول بیت اول با وزن فاعلاتن که متناسب با دوبیتی
مصرع اول بیت دوم با افزوده‌ شدن یک هجای «بر» به وزن مفاعیلن وارد شد
مصرع دوم بیت اول فقط از هجاهای بلند یا کشیده به سکون حرف آخر تشکیل شده
و الی آخر….

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلات
بازْ دلْ در شعرْ گفتن گشت بر این وزن مات
بر مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن ز خویش
یک هجا افزودم و شد در بیان و واژه بیش
حال در تفصیل گویم شعر را نِی در دو‌ بیت
نِی به «لا حولن» رباعی در رثای اهل بیت
یا که آگه سازمت در قطعه از سرّ ازل
یا ز عشق و‌ میگساری حال سازم در غزل
چون که اما داشتم هر بیت را حرف روی
حیفم آمد تا نگویم شعر را در مثنوی